საქართველოს აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარე ივრის ზეგნის ცენტრალურ უბანზე – გარეჯა-ივრის რეგიონში, რომელიც მაღალი საკონსერვაციო ღირებულების ისტორიულ-კულტურული ძეგლების სიუხვით გამოირჩევა (დავით-გარეჯის შუა საუკუნეების სამონასტრო კომპლექსები, კლდეში ნაკვეთი ხუროთმოძღვრების ბრწყინვალე ნიმუშები), არქეოლოგების მიერ გამოვლენილი იქნა პალეოლითის ხანისა და ბრინჯაოს ხანის ყველა საფეხურის (ძვ. წ. IV ათასწლეულის მეორე ნახევარი – II ათასწლეულის დასასრული) არქეოლოგიური ძეგლების (ნაქალაქარები, ნასოფლარები, ყორღანული სამარხები) მეტად მრავალფეროვანი და საინტერესო კომპლექსები.

XXI საუკუნეში აშკარად შეინიშნება ატმოსფეროს სათბურის ეფექტის გაძლიერება. მკვლევარები ამ ფაქტს უკავშირებენ სათბობი რესურსების ყოველწლიურად უფრო და უფრო მეტი რაოდენობით გამოყენებას, სოფლის მეურნეობის განვითარპებას, ტყეების ინტენსიურ გაჩეხვას და სხვა მიზეზებს.